حلقه های داخلی: انتخاب، نصب و پیشگیری از شکست

نقش حیاتی حلقه های داخلی در طراحی مکانیکی

حلقه های داخلی که به عنوان حلقه های نگهدارنده یا دایره ها نیز شناخته می شود، اجزای اساسی در مهندسی مکانیک هستند که روشی قابل اعتماد و مقرون به صرفه را برای ایمن سازی محوری قطعات روی شفت ها یا درون سوراخ ها ارائه می دهند. این بست های مهندسی دقیق می توانند بارهای محوری از 500 تا بیش از 50000 پوند را تحمل کنند. بسته به اندازه، متریال و پیکربندی طراحی. بر خلاف بست های رزوه ای یا اتصالات جوش داده شده، حلقه های گیره داخلی امکان مونتاژ و جداسازی سریع را فراهم می کنند و در عین حال موقعیت دقیق یاتاقان ها، چرخ دنده ها و سایر اجزای دوار را حفظ می کنند.

اثربخشی یک حلقه داخلی به طور کامل به انتخاب مناسب، ابعاد شیار صحیح و تکنیک های نصب مناسب بستگی دارد. یک اشتباه محاسباتی در عمق شیار یا ضخامت حلقه می تواند منجر به شکست فاجعه بار تحت بارهای عملیاتی شود. درک مکانیک پشت این اجزای به ظاهر ساده برای مهندسان، تکنسین‌های تعمیر و نگهداری و طراحانی که برای کاربردهای حیاتی در خودرو، هوافضا، ماشین‌آلات صنعتی و محصولات مصرفی به آن‌ها تکیه می‌کنند، ضروری است.

آشنایی با انواع و کاربردهای حلقه اسنپ داخلی

حلقه های گیره داخلی بر اساس شکل مقطع، پیکربندی لوگ و روش حذف طبقه بندی می شوند. هر نوع بر اساس شرایط بار، محدودیت‌های فضا و دسترسی به مونتاژ، نیازمندی‌های عملکردی خاصی را برآورده می‌کند.

طرح های مقطعی پایه

سه پروفیل مقطعی اولیه ظرفیت باربری رینگ و سازگاری شیار را تعیین می کند:

• مقطع مستطیلی: رایج ترین طرح، ارائه توزیع بار یکنواخت در کل عرض حلقه. ضخامت استاندارد از 0.032 اینچ برای قطرهای کوچک تا 0.250 اینچ برای کاربردهای سنگین متغیر است.
• مقطع مخروطی: دارای پروفیل گوه‌ای است که در حین نصب انعطاف‌پذیری بیشتری را در عین حفظ ظرفیت بار رانش بالا فراهم می‌کند. طراحی مخروطی باعث کاهش تمرکز تنش در انتهای حلقه می شود.
• مقطع مخروطی معکوس: به طور خاص برای کاربردهایی که نیاز به حداقل فضای شعاعی دارند طراحی شده است. پروفیل معکوس به حلقه اجازه می دهد تا عمیق تر در شیار قرار گیرد و ارتفاع کلی مجموعه را تا 30 درصد در مقایسه با طرح های مستطیلی کاهش می دهد.

روش های پیکربندی و حذف لوگ

وجود و موقعیت لنگه ها (که زبانه ها یا گوش ها نیز نامیده می شوند) نحوه نصب و برداشتن حلقه را تعیین می کند:

• لنگه های داخلی: روی قطر داخلی قرار گرفته و امکان نصب با انبردست استاندارد را فراهم می کند. این حلقه ها برای دسترسی به ابزار نیاز به سوراخ های خالی در محفظه دارند.
• لنگه های خارجی: بر روی قطر بیرونی قرار دارد و امکان حذف بدون جدا کردن اجزای اطراف را فراهم می کند. حلقه های بیرونی در کاربردهایی که نیاز به تعمیر و نگهداری دارند ترجیح داده می شوند.
• بدون لنگه (خود قفل شونده): بدون زبانه های بیرون زده و تکیه بر ابزار نصب تخصصی که حلقه را به صورت شعاعی فشرده می کند. اینها تمیزترین مشخصات را ارائه می دهند و غلظت استرس مرتبط با سوراخ های بند را از بین می برند.

انتخاب مواد و ملاحظات زیست محیطی

عملکرد و طول عمر حلقه های داخلی به شدت به ترکیب مواد و عملیات سطح بستگی دارد. انتخاب مواد نامناسب برای یک محیط معین می تواند منجر به شکست زودرس از طریق خوردگی، خستگی یا از دست دادن خواص فنر شود.

مواد متداول و خواص آنها

فولاد کربنی به دلیل تعادل عالی بین استحکام، کشش و هزینه، پرمصرف‌ترین ماده برای حلقه‌های ضربه‌گیر داخلی است. حلقه‌های فولادی کربن SAE 1060-1090، با عملیات حرارتی به سختی راکول C44-C51، ویژگی‌های بهینه فنر را ارائه می‌کنند. برای اکثر کاربردهای صنعتی با این حال، محیط های تخصصی به مواد جایگزین نیاز دارند:

• فولاد ضد زنگ (302/304): مقاومت در برابر خوردگی عالی را برای کاربردهای دریایی، پردازش شیمیایی و مواد غذایی ارائه می دهد. استحکام تقریباً 15 تا 20 درصد کمتر از حلقه‌های فولاد کربنی معادل است و برای ظرفیت بار قابل مقایسه به مقاطع عرضی بیشتری نیاز دارد.
• مس بریلیم: خواص بدون جرقه را برای محیط های انفجاری و هدایت الکتریکی عالی ارائه می دهد. حداکثر دمای عملیاتی به 400 درجه فارنهایت (204 درجه سانتیگراد) می رسد که به طور قابل توجهی بالاتر از فولاد کربن استاندارد است.
• اینکونل X-750: آلیاژ نیکل کروم که قادر به تحمل دما تا 1300 درجه فارنهایت (704 درجه سانتیگراد) است. منحصراً در موتورهای توربین هوافضا و فرآیندهای صنعتی با دمای بالا استفاده می شود.

درمان و پوشش های سطحی

اصلاحات سطحی ویژگی های عملکردی را بدون تغییر در ویژگی های اصلی مواد پایه افزایش می دهد:

• روکش روی: حفاظت اولیه در برابر خوردگی را برای کاربردهای داخلی فراهم می کند. ضخامت از 0.0002 تا 0.0005 اینچ متغیر است. برای محیط های با دمای بالا بالاتر از 250 درجه فارنهایت (121 درجه سانتیگراد) مناسب نیست.
• پوشش فسفاته: یک لایه میکرو کریستالی ایجاد می کند که روانکاری را در حین نصب بهبود می بخشد و مقاومت خوردگی متوسطی را ایجاد می کند. اغلب به عنوان پایه ای برای اشباع روغن استفاده می شود.
• آبکاری کادمیوم: مقاومت در برابر خوردگی استثنایی در محیط های آب شور ارائه می دهد اما به دلیل نگرانی های مربوط به سمیت با محدودیت های نظارتی فزاینده ای مواجه است.
• پوشش PTFE (تفلون): ضریب اصطکاک را به 0.05-0.10 کاهش می دهد و نصب آسان تر در شیارهای با تحمل تنگ را تسهیل می کند. همچنین مقاومت شیمیایی ایجاد می کند و به طور موثر از -400 درجه فارنهایت تا 500 درجه فارنهایت (240- تا 260 درجه سانتی گراد) عمل می کند.

مشخصات و تلورانس های طراحی شیار

هندسه شیار مناسب به اندازه انتخاب حلقه مهم است. ابعاد شیار باید با استانداردهای ANSI B27.7 یا DIN 471 مطابقت داشته باشد برای اطمینان از صحیح نشستن حلقه و توزیع یکنواخت بارها. طراحی نادرست شیار تقریباً 60٪ از خرابی های حلقه داخلی در کاربردهای میدانی را تشکیل می دهد.

ابعاد شیار بحرانی

پارامترهای سه بعدی یک شیار حلقه محکم طراحی شده را تعریف می کنند:

• قطر شیار: باید با تلورانس های دقیق، معمولاً 0.002 ± اینچ برای کاربردهای استاندارد، ماشین کاری شود. شیارهای کم اندازه مانع از نشستن مناسب حلقه می شوند، در حالی که شیارهای بزرگ با اجازه دادن به حرکت بیش از حد حلقه ظرفیت بار را کاهش می دهند.
• عرض شیار: ضخامت حلقه باید 0.002-0.005 اینچ بیشتر باشد تا تغییرات تولید و انبساط حرارتی را در خود جای دهد. عرض بیش از حد باعث می شود که حلقه تحت بار کج شود و توزیع تنش ناهموار ایجاد کند.
• عمق شیار: با قطر حالت آزاد حلقه و قطر نصب شده تعیین می شود. عمق شیار استاندارد 1.5 تا 2 برابر ضخامت حلقه است ، حصول اطمینان از تعامل کافی و در عین حال جلوگیری از پایین آمدن.

شعاع گوشه و نیازهای پایان سطح

اغلب نادیده گرفته می شود، شعاع گوشه شیار به طور قابل توجهی بر عملکرد حلقه تأثیر می گذارد. گوشه های تیز نقاط تمرکز تنش را ایجاد می کنند که باعث ایجاد ترک های خستگی می شود. شعاع گوشه توصیه شده 0.005-0.010 اینچ برای حلقه های تا قطر 2 اینچ و 0.010-0.020 اینچ برای قطرهای بزرگتر است. . سطح روکش نباید از 63 میکرو اینچ Ra (متوسط ​​زبری) تجاوز کند تا از گند زدگی در حین نصب جلوگیری شود و از تماس یکنواخت بین حلقه و دیواره شیار اطمینان حاصل شود.

برای کاربردهای با چرخه بالا و بیش از 10000 بار معکوس، صیقل دادن سطوح شیار را تا 32 میکرو اینچ Ra یا بهتر در نظر بگیرید. این امر سایش ناشی از اصطکاک را کاهش می‌دهد و عمر سرویس را تا 40 درصد در مقایسه با روکش‌های ماشینکاری استاندارد افزایش می‌دهد.

تکنیک های نصب و انتخاب ابزار

روش صحیح نصب از آسیب به حلقه و اجزای اطراف جلوگیری می کند. تقریباً 35 درصد از خرابی‌های حلقه داخلی ناشی از تکنیک‌های نصب نامناسب است از جمله انبساط بیش از حد، ناهماهنگی و نشستن ناکافی.

ابزارهای ضروری نصب

انتخاب ابزار مناسب برای برنامه، نصب مداوم و قابل تکرار را تضمین می کند:

• انبردست حلقه داخلی: در پیکربندی های مستقیم، 45 درجه و 90 درجه موجود است. نوک ها باید دقیقاً با سوراخ های حلقه مطابقت داشته باشند تا از لغزش جلوگیری شود. برای حلقه هایی با قطر کمتر از 1 اینچ، از انواع دماغه سوزنی با قطر نوک بزرگتر از 0.062 اینچ استفاده کنید.
• ابزار نصب هیدرولیک: برای حلقه هایی با قطر بیش از 6 اینچ یا آنهایی که به نیروی انبساط بالای 200 پوند نیاز دارند، لازم است. ابزارهای هیدرولیک انبساط کنترل شده و یکنواختی را فراهم می کنند که از تغییر شکل دائمی جلوگیری می کند.
• نصب کننده رینگ پنوماتیک: ایده آل برای محیط های تولید با حجم بالا. این ابزارها می توانند حلقه ها را در کمتر از 2 ثانیه با اعمال نیروی مداوم نصب کنند و خستگی اپراتور را کاهش دهند و کنترل کیفیت را بهبود بخشند.
• سنبه های سفارشی: برای حلقه های بدون لوگ یا برنامه هایی با دسترسی محدود ضروری است. سنبه ها حلقه را قبل از قرار دادن به صورت شعاعی فشرده می کنند، سپس آن را پس از قرار گرفتن در شیار رها می کنند.

مراحل نصب گام به گام

1. شیار را از نظر وجود بریدگی، لبه های تیز یا آشغال بررسی کنید. در صورت لزوم با استفاده از سوهان ریز یا پارچه ساینده، پوسته زدایی کنید.
2. جهت حلقه را تأیید کنید. لبه پخ دار (در صورت وجود) باید در جهت مونتاژ باشد تا ورود صاف به شیار تسهیل شود.
3. یک فیلم نازک از روان کننده مونتاژ را روی سطوح حلقه و شیار بمالید. این کار نیروی نصب را 20 تا 30 درصد کاهش می دهد و از گند زدگی جلوگیری می کند.
4. نوک انبر را به طور ایمن در سوراخ های حلقه قرار دهید. برای جلوگیری از پیچش در حین انبساط از چسبندگی یکنواخت اطمینان حاصل کنید.
5. حلقه را به تدریج گسترش دهید تا قطر آن 0.010-0.020 اینچ از قطر سوراخ بیشتر شود. از حداکثر حد انبساط سازنده تجاوز نکنید، معمولاً 15-20٪ قطر حالت آزاد .
6. حلقه را عمود بر محور سوراخ تراز کنید و آن را در موقعیت خود پایین بیاورید. از کج شدن خودداری کنید، که می‌تواند باعث شود یک طرف بچسبد در حالی که طرف دیگر بدون صندلی بماند.
7. نیروی انبساط را به آرامی آزاد کنید و به حلقه اجازه دهید به طور طبیعی در شیار منقبض شود. حلقه را به سمت پایین فشار ندهید، زیرا می تواند به لبه های شیار آسیب برساند.
8. با چرخاندن حلقه 360 درجه در داخل شیار، نشستن کامل را تأیید کنید. هیچ بخش صحافی یا برجسته ای نباید وجود داشته باشد.

خطاهای رایج نصب و پیشگیری

اجتناب از این اشتباهات مکرر به طور قابل توجهی نرخ موفقیت نصب را بهبود می بخشد:

• گسترش بیش از حد: گسترش حلقه بیش از حد الاستیک آن باعث تغییر شکل دائمی می شود و نیروی گیره را تا 50٪ کاهش می دهد. همیشه از ابزارهای کالیبره شده با توقف انبساط استفاده کنید.
• درج نامناسب: درج زاویه ای بارگذاری نقطه ای را در یک بخش از حلقه ایجاد می کند که منجر به شکست فوری یا زودرس می شود. از پین های راهنما یا فیکسچرهای تراز برای کاربردهای حیاتی استفاده کنید.
• نصب خشک: نصب رینگ بدون روغن کاری نیروی مورد نیاز را 40 تا 60 درصد افزایش می دهد و خطر آسیب سطح را افزایش می دهد. همیشه از روان کننده های سازگار استفاده کنید.
• نشستن ناقص: عدم تأیید درگیری کامل شیار، حلقه را در برابر جابجایی تحت ارتعاش آسیب پذیر می کند. پیاده سازی پروتکل های بازرسی بصری یا لمسی.

محاسبات ظرفیت بار و عوامل ایمنی

تعیین حلقه محکم داخلی مناسب برای یک کاربرد معین نیازمند محاسبات دقیق بار و حاشیه های ایمنی مناسب است. اندازه کمتر منجر به خرابی فاجعه‌بار می‌شود، در حالی که اندازه بیش از حد مواد را هدر می‌دهد و پیچیدگی مونتاژ را افزایش می‌دهد.

فرمول ظرفیت بار رانش

ظرفیت بار رانش نظری یک حلقه داخلی با استفاده از معادله زیر محاسبه می شود:

P = (S × t × d) / K

کجا:

• P = ظرفیت بار رانش (پوند)
• S = قدرت تسلیم مواد (psi)
• t = ضخامت حلقه (اینچ)
• d = قطر شیار (اینچ)
• K = ضریب غلظت استرس (معمولا 1.5-2.0 برای حلقه های استاندارد)

برای کاربردهای دینامیکی که شامل بارهای شوک یا ارتعاش هستند، ضریب ایمنی 2.0-3.0 را برای ظرفیت بار محاسبه شده اعمال کنید . برنامه های استاتیک با بارهای ثابت ممکن است از ضریب ایمنی 1.5-2.0 استفاده کنند. کاربردهای ایمنی حیاتی، مانند هوافضا یا وسایل پزشکی، اغلب به فاکتورهای ایمنی 4.0 یا بالاتر نیاز دارند.

نمونه های بارگذاری در دنیای واقعی

درک سناریوهای بار عملی به زمینه سازی محاسبات نظری کمک می کند:

• حفظ بلبرینگ گیربکس خودرو: یک حلقه محکم داخلی با قطر 2.5 اینچ ساخته شده از فولاد کربنی (S = 275000 psi) با ضخامت 0.062 اینچ تقریباً 8500 پوند ظرفیت رانش را فراهم می کند. با ضریب ایمنی 2.5، بار کاری مجاز 3400 پوند است - برای اکثر کاربردهای وسایل نقلیه مسافربری که بارهای محوری واقعی به ندرت از 1500 پوند بیشتر می شود، کافی است.
• شفت خروجی گیربکس صنعتی: یک حلقه با قطر 4.0 اینچ با ضخامت 0.125 اینچ تقریباً 35000 پوند ظرفیت دارد. اعمال ضریب ایمنی 2.0 منجر به بار کاری 17500 پوندی می شود که بارهای صنعتی سنگین را با حاشیه برای حوادث شوک در نظر می گیرد.
• مونتاژ ابزار دقیق: یک حلقه فولادی ضد زنگ 0.5 اینچی (S = 220000 psi) با ضخامت 0.020 اینچ تنها 550 پوند ظرفیت دارد. پس از اعمال ضریب ایمنی 3.0 برای اجزای ظریف، بار کاری به 183 پوند کاهش می‌یابد که برای حفظ سبکی کافی است و در عین حال استرس بر روی قطعات شکننده را به حداقل می‌رساند.

حالت های شکست و راهبردهای عیب یابی

شناخت الگوهای شکست، تعمیر و نگهداری پیشگیرانه و بهبود طراحی را امکان پذیر می کند. حلقه های گیره داخلی از طریق چندین مکانیسم متمایز از کار می افتند که هر کدام سرنخ هایی در مورد علل ریشه ای و اقدامات اصلاحی ارائه می دهند.

شکست خستگی

خستگی به صورت ترک پیشرونده ناشی از نقاط تمرکز تنش، معمولاً در سوراخ‌ها یا گوشه‌های شیار ظاهر می‌شود. خرابی های خستگی پس از 10000 تا 1000000 چرخه بار رخ می دهد. بسته به دامنه تنش و کیفیت مواد. شاخص های بصری عبارتند از:

• علائم ساحلی یا خطوط بر روی سطوح شکستگی که نشان دهنده رشد تدریجی ترک است
• ترک هایی که در سوراخ های گیره یا گوشه های شیار تیز شروع می شوند
• منشاء شکستگی چندگانه نشان‌دهنده اضافه بار چرخه‌ای به جای شکست تک رویدادی است

اقدامات اصلاحی: شعاع گوشه شیار را افزایش دهید، مواد با مقاومت خستگی بالاتر را انتخاب کنید (مانند فولاد کربنی ضربه خورده)، تنش عملیاتی را با افزایش سطح مقطع حلقه کاهش دهید، یا اقدامات میرایی ارتعاش را اجرا کنید.

تغییر شکل بازده

تغییر شکل دائمی زمانی رخ می دهد که بارهای اعمال شده از مقاومت تسلیم ماده بیشتر شود. حلقه شکل دایره ای خود را از دست می دهد و در نتیجه باعث کاهش نیروی گیره و جابجایی بالقوه می شود. علائم عبارتند از:

• بیضی شدن یا مسطح شدن پروفیل حلقه
• شکاف های قابل مشاهده بین دیوارهای حلقه و شیار
• کاهش تداخل مناسب پس از نصب مجدد

اقدامات اصلاحی: به یک حلقه ضخیم تر یا مواد با استحکام بالاتر ارتقا دهید، بررسی کنید که بارهای واقعی با فاکتورهای ایمنی مناسب از ظرفیت محاسبه شده تجاوز نمی کنند و بارهای شوک غیرمنتظره یا حوادث ضربه را بررسی کنید.

خوردگی و تخریب محیط زیست

حمله شیمیایی ساختار حلقه را ضعیف می کند و شروع ترک خستگی را تسریع می کند. خرابی های مرتبط با خوردگی نشان می دهد:

• سوراخ شدن سطح یا پوشش عمومی زنگ زدگی
• ترک بین دانه ای در فولاد ضد زنگ در معرض کلریدها
• شکنندگی هیدروژن در فولادهای کربنی با استحکام بالا در معرض محیط های اسیدی

اقدامات اصلاحی: به مواد مقاوم در برابر خوردگی تغییر دهید (فولاد ضد زنگ، اینکونل یا انواع پوشش داده شده)، آب بندی را برای حذف آلاینده ها بهبود دهید، پوشش های محافظ سازگار با دمای عملیاتی را اعمال کنید، و برنامه های بازرسی منظم را برای کاربردهای حیاتی اجرا کنید.

آسیب نصب نامناسب

خرابی های ناشی از نصب بلافاصله یا اندکی پس از مونتاژ ظاهر می شوند. شاخص ها عبارتند از:

• بریدگی، بریدگی یا خراش ناشی از لغزش ابزار
• حلقه های پیچ خورده یا اعوجاج ناشی از انبساط ناهموار
• نشستن ناقص با قسمت های قابل رویت حلقه که بالای شیار بیرون زده است

اقدامات اصلاحی: پرسنل را در مورد تکنیک‌های نصب مناسب آموزش دهید، روی ابزارآلات مناسب سرمایه‌گذاری کنید، بررسی‌های کنترل کیفیت را پس از نصب اجرا کنید، و حلقه‌های آسیب‌دیده را فوراً تعویض کنید – هرگز سعی نکنید یک حلقه ضربه‌ای تغییر شکل یافته را صاف یا تعمیر کنید.

بهترین شیوه های نگهداری و پروتکل های بازرسی

تعمیر و نگهداری پیشگیرانه عمر مفید حلقه داخلی را افزایش می دهد و از خرابی های غیرمنتظره جلوگیری می کند. ایجاد روال‌های بازرسی سیستماتیک، مسائل بالقوه را قبل از اینکه قابلیت اطمینان تجهیزات را به خطر بیندازند، شناسایی می‌کند.

دستورالعمل های فرکانس بازرسی

فواصل بازرسی به شرایط عملیاتی و بحرانی بستگی دارد:

• کاربردهای ایمنی حیاتی: هر 500 ساعت کارکرد یا هر سه ماه یکبار، هر کدام که زودتر اتفاق بیفتد، بازرسی کنید. به عنوان مثال می توان به کنترل های هوافضا، دستگاه های پزشکی و سیستم های آسانسور اشاره کرد.
• تجهیزات صنعتی با بار بالا: هر 1000-2000 ساعت کار بازرسی کنید. گیربکس ها، پمپ ها و کمپرسورها در این دسته قرار می گیرند.
• ماشین آلات همه منظوره: در طول تعطیلی تعمیر و نگهداری برنامه ریزی شده، معمولاً هر 3000 تا 5000 ساعت کار یا سالانه بازرسی کنید.
• کاربردهای کم استرس و غیر بحرانی: فقط زمانی که علائم خرابی ظاهر شد یا در حین تعمیرات اساسی بازرسی کنید.

چک لیست بازرسی

یک بازرسی کامل باید به نکات زیر توجه داشته باشد:

1. حلقه را از نظر ترک، خوردگی یا تغییر شکل با استفاده از بزرگنمایی (حداقل 10 برابر) برای کاربردهای حیاتی بررسی کنید.
2. با اجرای یک سنج حسگر در اطراف دور حلقه، شیار کامل نشیمن را بررسی کنید. شکاف بیش از 0.005 اینچ نشان دهنده نصب نامناسب یا سایش شیار است.
3. ضخامت حلقه را در چندین نقطه با استفاده از میکرومتر اندازه گیری کنید. تغییرات بیش از 10٪ از ضخامت اسمی نشان دهنده سایش یا تغییر شکل است.
4. دیوارهای شیار را از نظر ساییدگی، گازگرفتگی یا خوردگی که می تواند حفظ حلقه را به خطر بیندازد، بررسی کنید.
5. بررسی کنید که اجزای مجاور (بلبرینگ ها، اسپیسرها) هیچ نشانه ای از حرکت محوری را نشان نمی دهند، که نشان دهنده شکست یا شل شدن حلقه است.
6. یافته‌ها را با عکس‌ها و اندازه‌گیری‌ها برای تحلیل روند و ردیابی تاریخچه نگهداری مستند کنید.

معیارهای جایگزینی

در صورت وجود هر یک از شرایط زیر فوراً حلقه های گیره داخلی را تعویض کنید:

• ترک های قابل مشاهده، صرف نظر از اندازه و مکان
• خوردگی بیش از 10٪ از سطح حلقه را تحت تأثیر قرار می دهد
• تغییر شکل دائمی که باعث بیضی بیش از 0.010 اینچ می شود
• کاهش ضخامت بیش از 15 درصد به دلیل سایش
• هرگونه شواهدی مبنی بر علائم خستگی یا منشأ شکستگی های متعدد
• از دست رفته یا آسیب دیده لنگه که مانع درگیر شدن صحیح ابزار می شود

هرگز از حلقه های گیره داخلی که در حین جداسازی جدا شده اند، دوباره استفاده نکنید. عمل برداشتن به طور دائم ساختار متالورژیکی و خواص فنر حلقه را تغییر می دهد ، کاهش ظرفیت بار 20-40٪ حتی در صورت عدم وجود آسیب قابل مشاهده. همیشه حلقه‌های جدید را در طول مونتاژ مجدد نصب کنید و با وجود استحکام ظاهری، آنها را به عنوان اجزای یکبار مصرف در نظر بگیرید.

حفظ موجودی از اندازه حلقه های رایج و مواد استفاده می شود، زمان خرابی را در طول عملیات تعویض به حداقل می رساند. حلقه ها را در ظروف مهر و موم شده با بسته های خشک کننده برای جلوگیری از خوردگی در حین ذخیره سازی نگهداری کنید و هر 12 ماه یک بار انبار را بچرخانید تا از تازگی پوشش های محافظ اطمینان حاصل کنید.